Χρώμα σκούρο μπορντό. Μύτη μεσαίας έντασης με τη ναφθαλίνη, την πίσσα (!) και το δέρμα να ξεπροβάλλουν σε πρώτο χρόνο. Αρκετά πικάντικο με το σπασμένο μοσχοκάρυδο και τα πολύχρωμα πιπέρια να αναδύονται με ένταση. Αγριοκέρασο, βύσσινο και μαύρο μούρο επισημαίνουν το φρούτο. Αποξηραμένα λουλούδια αλλά και γήινες νότες νοτισμένου χώματος σε δεύτερο χρόνο. Στόμα ανάλογης έντασης με το φρούτο να ξεμυτίζει για τα καλά. Σώμα μετρίου όγκου, στιβαρές τανίνες και επίγευση μεσαίου μήκους. Η δεύτερη φορά που το δοκιμάζω και πλέον έχω να πω ότι πρόκειται για ένα ρουστίκ κρασί που του λείπει η ισορροπία, το οποίο όμως το αγαπάς για αυτό που είναι. 87/10
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου