Ξινόμαυρο blanc de noir το οποίο παλαιώνει με το σύστημα solera και κατά τη γνώμη μου ανήκει στα λεγόμενα orange (πορτοκαλιά) κρασιά. Στο ποτήρι μέτριο πορτοκαλί χρώμα με χάλκινες ανταύγειες. Μύτη μεσαίας έντασης με αρχικές αναφορές σε φλούδα πορτοκαλιού, αποξηραμένο λεμόνι και κυδώνι. Ιδιαίτερα πικάντικος χαρακτήρας στην εξέλιξη: έντονες νύξεις από πιπερόριζα και τριμμένο κύμινο. Μια ιδέα από υγρή ζύμη και μαγιά. Γήινες νότες στο τελείωμα, μνήμες από νωπό χώμα και πηλό. Στόμα μεσαίας+ έντασης με τη φλούδα των εσπεριδοειδών να κυριαρχεί στην παλέτα. Και συνεχίζω να σημειώνω: αποξηραμένο πορτοκάλι, κίτρινο γκρέιπφρουτ, κυδωνόπαστα. Μια αίσθηση από καραμέλα βουτύρου σε δεύτερο χρόνο. Κάτι που παραπέμπει σε ζαχαρωμένη ντομάτα (chatney ντομάτας). Έντονες αναφορές σε τζίντζερ και κάρυ, οι οποίες επιμένουν και στο τελείωμα. Μέτριας+ έντασης οξύτητα, νεύρο, ελαφριά τανικότητα κι επίγευση μεγάλου μήκους. Εξαιρετικά ενδιαφέρον, πολύπλοκο, ωστόσο αρκετά ακριβό. 91+/100
Ακόμη δεν κατάλαβα γιατί κοστίζει τόσο !!!
ΑπάντησηΔιαγραφήΗ αλήθεια είναι πως είναι υπερκοστολογημένο. Μοιάζει αρκετά με το Σαββατιανό Yellow του Κτήματος Νικολού (το λέω γιατί κάποια στιγμή είχα και τα δυο κρασιά μπροστά μου και τα δοκίμαζα παράλληλα, μετά πήρα τις φιάλες ξεχωριστά), το οποίο το βρίσκει κανείς στο 1/3 της τιμής του Σπείρα.
ΑπάντησηΔιαγραφή